Соңгы чыккан сан
Проза
-
И БАЛАМ... (хикәя)
...Ул ничек булганын абайламый да калды: күз ачып йомганчы машина аны бәреп екты, карт аста калды. Алгы тәгәрмәч сул аягы өстеннән чыкты (аягында калын табанлы үзебезнең «Спартак» ботинкасы иде, шул турыдан). Ярый әле, машина туктады. Аякларын машина астыннан чыгарды, уңга таба, читкәрәк алды. Аяз көнне яшен суктымыни – әле ни булганын да аңышмый. Оныгы машинаның алгы ягыннан аның янына килде. Йөзе киеренке, тавышы ишетелер- ишетелмәс, үзе каушаган, калтырана. – Ай бабай... – И балам, бабаңны таптаттың бит...
-
Тәрәзәләр (бәян)
Әтисе үлгәндә аңа дүрт яшь иде. Эшләп үсте. Әнисенә бик авырга туры килде. Ирен югалту хәсрәтеннән урынга егылды, көн-төн дару эчте. Йөрәк авазы кычкыртып идәнгә авып китә торган булды...
-
Саташкан кәккүк (романның дәвамы)
Җыр Оркыяга да, әтисенә дә ошады. Берничә көннән Дворянское собрание бинасында беренче хәйрия концерты булды. Солтан анда скрипкада, мандолинада, балалайка һәм гитарада уйнаучылардан торган һәвәскәр оркестр составында рояль партиясен башкарды.
-
Кайтаваз (хикәя)
Ул әнкәсенең куркудан күгелҗем төскә кергән күзләрен күрде, аның «Кермә!» дип ыңгырашкандай тешен кысып эндәшкәнен ишетте. Басма өстеннән тасмадай шуышкан агымга иелеп карауга, башы әйләнеп киттеме – ә дигәнче карасу ташкын аны үз кочагына алды...
-
Арышларда көек исе (дәвамы)
Барысы да арбага утырдылар. Атлар аларны билгесез озын юлның беренче чакрымнарына алып кереп китте. Бу озын юл авылның шушы балаларын сугышның кайсы урыннарына илтеп атарын да, аларның кайсына нинди язмыш әзерләнгәнен дә беркем белми иде…
Соңгы язмалар
-
«Һичбер вакыт бездән «татар» дигән сүз алына алмас».
(Г.Ибраһимовның «Без – татарбыз» китабы чыгуы мөнәсәбәте белән)
-
Сүз калган
Киләчәкнең ачык капкасыннан Барыбер Сүз керә иң алдан!
-
И БАЛАМ... (хикәя)
...Ул ничек булганын абайламый да калды: күз ачып йомганчы машина аны бәреп екты, карт аста калды. Алгы тәгәрмәч сул аягы өстеннән чыкты (аягында калын табанлы үзебезнең «Спартак» ботинкасы иде, шул турыдан). Ярый әле, машина туктады. Аякларын машина астыннан чыгарды, уңга таба, читкәрәк алды. Аяз көнне яшен суктымыни – әле ни булганын да аңышмый. Оныгы машинаның алгы ягыннан аның янына килде. Йөзе киеренке, тавышы ишетелер- ишетелмәс, үзе каушаган, калтырана. – Ай бабай... – И балам, бабаңны таптаттың бит...
-
Кавышу
Төшенде ул: шушы төштә шагыйрь Бакый дөнья белән кавышты.
-
Шәхесләр чираты
Ул безнең кибеткә кергәч, гел сатучы Наилә апа белән генә сөйләшеп торыр иде...
-
«Серле каләм» әдәби берләшмәсе әгъзалары белән иҗади очрашудан фоторепортаж
-
«Казан утлары» журналы редакциясенең идарә утырышыннан фоторепортаж
-
Саҗидә Сөләйманова исемендәге XVIII әдәби премияне тапшыру кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» проекты кысаларында Кукмара районына сәяхәт (фоторепортаж)
-
Яңа баш мөхәррир билгеләү җыелышыннан фоторепортаж
-
«Оясында ни күрсә...» әдәби бәйгесе җиңүчеләрен бүләкләү тантанасыннан фоторепортаж
-
«Яңа исем. Хәтер» кичәсеннән фоторепортаж
-
«Рухият» китапларын укыйм» бәйгесенә йомгак кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» иҗат лабораториясе кысаларында Балык Бистәсенә сәяхәт
-
Уфа шәһәрендә халыкара «Китап-бәйрәм» ярминкәсе дәвам итә
-
Рафис Корбанның "Саташкан кәккүк" романын тәкъдир итү
