Соңгы чыккан сан
Проза
-
Чишмәленең шәфкатьле таңнары (хикәя)
Кычкырган тавыш колакны ярды. «Айрат батты, Айрат батты». Ләйсән йөгереп барган уңайга сумкасын бер якка, аяк киемнәрен икенче якка тондырып, киемнәре белән суга сикерде...
-
Кайгылы хәбәр алгач (хикәя)
— Үзеңне нык тотарга тырыш солдат! Сиңа өегездән кайгылы хәбәр белән ашыгыч телеграмма җибәргәннәр... Синең әниең вафат булган. Мин синең кайгыңны уртаклашам! — диде дә, училище җитәкчесе кулындагы телеграмма кәгазен Гамир каршысына өстәлгә куйды...
-
Кияү (хикәя)
Кешеләр өере бите-башы канга баткан адәмне куып йөри иде. — Тыгып ал! — дип кычкыра башлыклары. Яралы кешене бастырып килә торганнарның берсе пычак чыгарды. Этләр, үлем-кан исе сизеп, сагайдылар...
-
Көндәш (хикәя)
Сиринә тәрәзә аша үрелеп кенә, иренең машинасы торган урынга күз салды. «Кара, һаман кузгалып китмәгән. Кызык, кемне көтә икән?» Шулчак Сиринә, авызын май кояшыдай ерып, кулына подностырмы-тәлинкәдерме тотып, каршы яктагы йортның уртадагы подъездыннан чыгып килүче Нәзирәне күреп алды һәм баскан урынында тораташ булып катып калды. Тукта, ни бу?
-
Кайту (хикәя)
– Килгәнеңә үкенмисеңме? – Ул игътибар белән күзләремә карады, мин дәшмәгәч, кабат сорады: – Син канәгатьме?.. Ләкин башымда, күңелемдә соңгы көннәрдә купкан өермәне мин берничек тә «канәгать» яки башка бер сүз эченә сыйдыра алмас идем...
Соңгы язмалар
-
Шәхесләр чираты
Бервакыт мондый хәл булды: кичтән карбызның бәясен төшерделәр (1,50 тиеннән 1 сумга). Икенче көнне мин, бу хакта онытып, карбызны Айрат абыйга кичәге бәясе белән сатканмын...
-
Үлемсезлек
Кабатлармын тыным беткән соңгы чиктә: Шагыйрь өчен үлемсезлек – дөреслектә!
-
Чишмәленең шәфкатьле таңнары (хикәя)
Кычкырган тавыш колакны ярды. «Айрат батты, Айрат батты». Ләйсән йөгереп барган уңайга сумкасын бер якка, аяк киемнәрен икенче якка тондырып, киемнәре белән суга сикерде...
-
Апрельдә мин гел Тукайча язам
Апрельдә мин гел башкача янам – Апрельдә мин янам Тукайча.
-
Мәдинә тавы (дәвамы)
– Гөлшат, яшь булсаң да, үз эшеңнең остасы икәнсең. Син миңа дөресен генә әйт әле, ялганламыйча, миңа тагын күпме калды? – диде Рәмзия, кинәт борылып, Гөлшатның күзләренә карап. Гөлшат Рәмзиянең күз карашыннанмы, әллә көтмәгәндә яңгыраган сорауданмы калтыранып куйды.
-
«Серле каләм» әдәби берләшмәсе әгъзалары белән иҗади очрашудан фоторепортаж
-
«Казан утлары» журналы редакциясенең идарә утырышыннан фоторепортаж
-
Саҗидә Сөләйманова исемендәге XVIII әдәби премияне тапшыру кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» проекты кысаларында Кукмара районына сәяхәт (фоторепортаж)
-
Яңа баш мөхәррир билгеләү җыелышыннан фоторепортаж
-
«Оясында ни күрсә...» әдәби бәйгесе җиңүчеләрен бүләкләү тантанасыннан фоторепортаж
-
«Яңа исем. Хәтер» кичәсеннән фоторепортаж
-
«Рухият» китапларын укыйм» бәйгесенә йомгак кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» иҗат лабораториясе кысаларында Балык Бистәсенә сәяхәт
-
Уфа шәһәрендә халыкара «Китап-бәйрәм» ярминкәсе дәвам итә
-
ЛӘБИБ ЛЕРОН: «ЯЗГАН ӘСӘРЕҢНЕ ТИЗ ГЕНӘ ЧЫГАРЫРГА АШЫКМА»
