Соңгы чыккан сан
Проза
-
Хамматов куган чебен (хикәя)
Президиум тирәсендә бер чебен пәйда булды. Өстәлдә лампалар янып тора, шуларның җылысына килгәндер инде. Хамматов ул чебенне газета белән куа башлады. Чебен Пушкарёвның маңгаена кунды...
-
АЛИШ (романның дәвамы)
– Сезне тыңлый алмый калдык, Салих абый, – диде Оркыя, чәй эчкәндә, күңелсезләнеп, моңаеп кына утырган Сәйдәшев янына килеп. – Мин дусларга иптәш булып кына килгән идем. Фортепиано юк диделәр дә, башта килмәскә дә уйлаган идем. Мин бит җырчы түгел, Рәшит белән Җәвәһирәгә үземнең берничә җырымны аккомпанировать итәрмен дигән идем. Кызганыч, барып чыкмады. Бу малай белән шундый хәл килеп туу да әйбәт булмады әле. Нишлисең, сугыш.
-
Таҗлы мәхәббәт (ахыры)
Күпер буйлап бер сын-сурәт атлый. Кылт итеп әбием хикәяте искә төшә: бу ат җитәкләгән ир-ат түгел. Моның иңендә көянтә- чиләге бар... Кемгәдер бик охшаган. Мин аны таныйм да, танымыйм да...
-
АЛИШ (романның дәвамы)
Алар шулай саубуллашып аерылыштылар. Тагын бер атнадан, унберенче августта Алиш фронтка чыгып китте. Оркыя аны озатырга дип вокзалга төшкән иде, ләкин соңга калган булып чыкты – Алиш утырган эшелон кузгалган иде инде. Алиш аны ерактан күреп, исемен әйтеп кычкырып, кул изәсә дә, Оркыя ирен күрә алмыйча калды.
-
Канатсыз фәрештәләр (дәвамы)
Бәхти әле һаман дөрләп янган янгын телләренә шаклар катып, аптырап карап торды да, капылт уянып киткәндәй шунда таба ыргылды... «Зәмирә!» – дип, ачыргаланып кычкырып, янгын эченә ташланды, әмма аны шул вакытта кемдер тотып калды, читкә өстерәде.
Соңгы язмалар
-
Күк түбәсе
Күкләр түбәсендә кояш янсын, Таңнар алсу булсын һәрдаим. Адәмнәрдә шәфкать нурын сакла, Иман нурын сакла, Ходаем!
-
Хамматов куган чебен (хикәя)
Президиум тирәсендә бер чебен пәйда булды. Өстәлдә лампалар янып тора, шуларның җылысына килгәндер инде. Хамматов ул чебенне газета белән куа башлады. Чебен Пушкарёвның маңгаена кунды...
-
Сөю түгелме?
Яратканымны белми йөрисең, Шушы газаплар – сөю түгелме?!
-
АЛИШ (романның дәвамы)
– Сезне тыңлый алмый калдык, Салих абый, – диде Оркыя, чәй эчкәндә, күңелсезләнеп, моңаеп кына утырган Сәйдәшев янына килеп. – Мин дусларга иптәш булып кына килгән идем. Фортепиано юк диделәр дә, башта килмәскә дә уйлаган идем. Мин бит җырчы түгел, Рәшит белән Җәвәһирәгә үземнең берничә җырымны аккомпанировать итәрмен дигән идем. Кызганыч, барып чыкмады. Бу малай белән шундый хәл килеп туу да әйбәт булмады әле. Нишлисең, сугыш.
-
Төннең көнгә карышуы
Көннең әле җиңми китеп барганы юк...
-
1941-1945 еллардагы Бөек Ватан сугышы Музей-мемориалы
-
СОЛТАН ГАБӘШИ. МУЗЫКАГА ЮЛ
-
Алабуга шәһәре Александр Пушкин исемендәге Үзәк китапханәдә «Казан утлары» редакциясе белән очрашу
-
Татарстан Республикасы Милли музеенда «Җәннәт бакчасы: Россия ислам сәнгате» исемле күргәзмә ачылды
-
"Үлемсез полк"
-
«Яңа исем» иҗат лабораториясе әгъзалары белән очрашу.
-
«Казан утлары» редакциясе хезмәткәрләре Кайбычта «Шигъри тәлгәшләр» әдәби берләшмәсе әгъзалары белән очрашты
-
Габдулла Тукайга багышланган бәйрәм чараларыннан күренешләр
-
"Тукай йолдызлыгы" дип аталган конкурска йомгаклау тантанасы
-
Габдулла Тукайның каберенә чәчәк салу чарасыннан фоторепортаж
-
Классика тарихы // Гариф Ахунов
