Соңгы чыккан сан
Проза
-
Гөнаһлы бер көн (хикәя)
Тик ул көн! Ул көн гомер чылбырының соңгы егерме еллык өлешенең теге очында ук калган булса да, аны хәтер төпкеленнән, томан эченнән эзлисе түгел, ул әле кичәгедәй, юк, нәкъ менә бүгенгедәй күз алдында.
-
Арышларда көек исе (дәвамы)
Болында кишәрлекләр сызып йөргәндә дә, Ләйләгөл белән язмышларының кыл өстендә калуы бер генә мизгелгә дә күңеленнән китмәде. Башында бер уй туды тууын, ләкин аны Ләйләгөлгә ничегрәк җиткерәсе... Ул тыныч булырга тырышып, сүзен йомшак кына башлады: – Ләйләгөл... Мин митингтан соң бик озак уйландым... – Шунда сүзе әллә ничек тоткарланып калды, Булат Ләйләгөлгә төбәлде. Ул таш сындай хәрәкәтсез иде. – Син мине тыңлыйсыңмы?
-
Чиккән кулъяулык (хикәя)
- Искәндәр, – диде ул, ниһаять, аңа исеме белән эндәшеп, –язмышым туган җирләрдән еракта йөртте. Тормышымны көйли алмадым, яшьлегем белән күп ялгыштым. Беренче зур ялгышым – сиңа биргән вәгъдәмне бозуым булды...
-
Оча ла күктә бер бөркет... (хикәя)
Теләр идеме Рөстәм үзенә башка язмыш? Җиңелрәк язмыш? Бәхетлерәк язмыш? Бер яктан, теләр иде дә кебек. Җиңеллек сорап, кулында тилмереп яткан кызы белән хатыны өчен мәрхәмәт сорап, Ходайга әз ялвармады ул. Бу дөньяга рәнҗегән чаклары күп булды...
-
Юл азагы бер нокта (повестьның дәвамы)
Гаеплеләрне йолкып торгызып, хәлгә ачыклык керткәнче, мукшы карты бер тотам калмый аларга ияреп йөрде. Үзе бертуктамый: – Түләсеннәр миңа сарыкны! Түләсеннәр! – дип кабатлавын белде. Тегеләр сарыкның тиресен дә, бүлгәләнгән итен дә абзарда җир казып күмгәннәр.
Соңгы язмалар
-
Бугазлар
- Мин Равил Фәйзуллинны ярышка чакырам! – ди Батулла...
-
Алабуга
Һәр каланың җирдә үз язмышы: Ни кадәрле озак яшәсә, Шул кадәрле сергә күмелә ул, Гаҗәеп бер якты нур чәчә. Алабуга!
-
Шагыйрь булып туган
Клара Булатованың тууына – 90 ел
-
Онытмам мин сине ничек тә
Хәтердә ай булып кал инде, Югалды сурәтең уемнан. Син чыгып җилләргә очасың, Мәхәббәт җылыткан куеннан.
-
Мәдинә тавы (дәвамы)
Гөлшат сигез ел элек мәрхүм булган әбисен күргәндәй булды һәм, үзе дә сизмәстән, каршысында пәйда булган әбине кочаклап алды. Наилә апа бу ят кыз аны кочаклар дип һич тә көтмәгән иде. Ул да кызны кочаклап, аркасыннан сөйде. Шулай берничә минут басып торганнан соң: – Наилә апа, гафу ит, алдымда яраткан әбиемне күргәндәй булдым, ни эшләгәнемне үзем дә аңламыйча калдым, – дип, Гөлшат оялуыннан кызарып чыкты.
-
«Серле каләм» әдәби берләшмәсе әгъзалары белән иҗади очрашудан фоторепортаж
-
«Казан утлары» журналы редакциясенең идарә утырышыннан фоторепортаж
-
Саҗидә Сөләйманова исемендәге XVIII әдәби премияне тапшыру кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» проекты кысаларында Кукмара районына сәяхәт (фоторепортаж)
-
Яңа баш мөхәррир билгеләү җыелышыннан фоторепортаж
-
«Оясында ни күрсә...» әдәби бәйгесе җиңүчеләрен бүләкләү тантанасыннан фоторепортаж
-
«Яңа исем. Хәтер» кичәсеннән фоторепортаж
-
«Рухият» китапларын укыйм» бәйгесенә йомгак кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» иҗат лабораториясе кысаларында Балык Бистәсенә сәяхәт
-
Уфа шәһәрендә халыкара «Китап-бәйрәм» ярминкәсе дәвам итә
-
ЛӘБИБ ЛЕРОН: «ЯЗГАН ӘСӘРЕҢНЕ ТИЗ ГЕНӘ ЧЫГАРЫРГА АШЫКМА»
